Zaznacz stronę

Autentyczna. Ze wszystkim, taka jaka jest. Bez zbędnego lukru czy cukrowej waty.

O kim ta opowieść jest, w relacji partnerskiej? W relacjach …

O nas samych. O mnie. O Tobie.

Często powtarzam, że to jeden z NAJPIĘKNIEJSZYCH, NAJBARDZIEJ wymagających i PRAWDZIWYCH nauczycieli bo życie w relacji opartej na iluzji wyniszcza nas. Krzywdzimy wtedy siebie wzajemnie, oddalamy się od siebie samych i czasami tak głęboko tkwimy, zatracamy się w tym, że zapominamy KIM JESTEŚmy.

A ucieczka – tak bardzo powszechna – niczego nie uzdrowi. I tak można bez końca powielać. I choć życie płynie w swoim tempie możesz mieć poczucie, że nic się nie zmienia – bo i samo się nie zrobi.

Oczywiście, czasami relacja po porostu się kończy, bo po mimo JEJ i JEGO szczerej pracy ich drogi prowadzą zupełnie w różne strony.

Wtedy trzeba to uszanować, uszanować siebie wzajemnie. Szczerze dziękując za każdą chwilę a w sercu zachować te najpiękniejsze i partnera. I z miłością pozwolić odejść – i to wtedy pięknie pracuje dalej … Dla NAS i naszych dzieci …

A jak można w tej opowieści usłyszeć siebie? Jak można widzieć siebie?

Z uważnością, bez szukania winnych, szczerze popatrzeć …

W dzieciństwie najważniejsi są dla nas rodzice, bo bez nich nie poradzimy sobie. Gdy stajemy się dorośli i wyruszmy w świat najważniejszą relacją staje się nasz PARTNER… I ta relacja ma PIERWSZEŃSTWO w życiu.

I ważne jest aby to było uznane przez partnerów jak i przez ich rodziców.

A co jeśli rodzice ingerują?

Możesz wtedy wewnętrznie popatrzeć na nich, z miłością i powiedzieć:

„KOCHANA MAMO, KOCHANY TATO JA JUŻ WYBRAŁEM/AM I PROSZĘ ZGÓDŹ SIĘ NA MOJA DECYZJĘ”

Ważne jest tez przyjęcie partnera, ze wszystkim z czym przychodzi … Bo każdy z nas coś niesie … Ważnego … Choć czasami zbyt długo 😉

A podstawą zbudowania – i tu wstaw swój przymiotnik … – Relacji Partnerskiej jest UWOLNIONA, UREGULOWANA relacja z własnymi rodzicami.

….

Wiem, czasami pojawia się pytanie: „Dlaczego nie może być tak jak za pierwszym razem. Jak za pierwszym spojrzeniem?’

Nie będzie … Lecz może być tylko jeszcze piękniej, głębiej, bardziej świadomie, bezwarunkowo.

I to jest proces. Życie, które płynie swoim rytmem.

 

– Sławomir Gęściak –